miércoles 30 de julio de 2008

minha porta


Este es el precioso regalo que recibí el Domingo, de este pedazo de artista, con amigos así da gusto....no me canso de mirarlo, es como Lisboa: bohemio, colorido, profundo, evocador y mágico.....gracias Ana

domingo 18 de mayo de 2008

Toti Martinez de Lezea en LibrOviedo




Ayer por la tarde en LibrOviedo, la escritora Toti Martinez de Lezea presentó su ultima novela "El Jardin de la Oca", una apasionante historia que transcurre en la segunda mitad del siglo XIII, entre La Rioja, Burgos, Leon y Galicia con una pequeña parada en Asturias, concretamente en el Monsacro. Los personajes de la novela son tan variados como los que en esta interesante epoca recorrian el Camino de Santiago: un herbolero musulmán, un médico judío, un pagano agote, una cátara, un inquisidor renegado de la iglesia y excomulgado, un templario, un constructor de catedrales, artesanos talladores...juega un papel fundamental el tablero de la oca, cuyo significado buscaran algunos de ellos durante toda la historia, unos creen que el tablero es un plano de las encomiendas templarias, otros algo esotérico...
Algunos de estos personajes ya aparecian en una novela anterior "El verdugo de Dios, un inquisidor en el camino de Santiago", aunque ambas obras guardan perfectamente su independencia y no es necesario haber leido previamente "El verdugo", pero no puedo menos que recomendar también este libro, que además la editorial Maeva acaba de editar en bolsillo, porque estoy segura de que también os va a encantar y la verdad que es una delicia poder enlazar la historia de los protagonistas y sin tener que esperar unos años para ello...
Como siempre ocurre con esta autora, la novela está exhaustivamente documentada y en ella se entremezclan pasiones, odios, amor y sobre todo amistad, ya que el destino une a personajes que nada tienen que ver pero entre los que se establece una preciosa amistad con la que la autora nos vuelve a dar una magnífica lección de tolerancia, tan escasa y necesaria en estos tiempos que corren.


En cuanto a la charla con la que Toti nos deleitó durante una cortísima hora, decir que los que tuvimos la suerte de escucharla, pudimos sentir en primera persona su tremenda pasión por la Historia, por escribir y sobre todo por las personas y entendimos un poco mejor porque nos atrapan de esa forma sus novelas, indudablemente porque ella disfruta tanto escribiendolas como nosotros leyendolas. Ademas esta mujer destila humanidad por los cuatro costados y eso no puede dejar de notarse en sus obras, gracias Toti, por tus historias, por tus personajes y por ser como eres.

martes 22 de abril de 2008

Velha chica



Antigamente a velha chica
vendia cola e gengibre
e lá pela tarde ela lavava a roupa
do patrão importante;
e nós os miúdos lá da escola
perguntávamos à vóvó Chica
qual era a razão daquela pobreza,
daquele nosso sofrimento.
Xé menino, não fala política,
não fala política, não fala política.

Mas a velha Chica embrulhada nos pensamentos,
ela sabia, mas não dizia a razão daquele sofrimento.
Xé menino, não fala política,
não fala política, não fala política.

E o tempo passou e a velha Chica, só mais velha ficou.
Ela somente fez uma kubata com teto de zinco, com teto de zinco.
Xé menino, não fala política, não fala política.

Mas quem vê agora
o rosto daquela senhora, daquela senhora,
só vê as rugas do sofrimento, do sofrimento, do sofrimento!
E ela agora só diz:
"- Xé menino, quando eu morrer, quero ver Angola viver em paz!
Xé menino, quando morrer, quero ver Angola e o Mundo em paz!"

miércoles 2 de abril de 2008

Gueta na fonte



Gueta na Fonte es un grupo de música Celta y folk progresivo, el verano pasado estuve en su concierto en la plaza mayor de Gijón y la verdad que me encantaron, de momento sólo han publicado un disco "Como agua de Mayo" y están preparando el segundo.

lunes 31 de marzo de 2008

Kany García, mi amigo en el baño



Kany García es una nueva cantautora puertorriqueña que parece que llega pisando fuerte, con una voz muy peculiar, letras con mucha fuerza y una potente guitarra. Yo la descubrí porque la recomendaba nada más y nada menos que Ricardo Arjona...de todo su disco este tema es sin duda el más atrevido y divertido.

sábado 29 de marzo de 2008

Lela por Dulce Pontes y Carlos Nuñez

LELA

(Daniel Alfonso Rodríguez Castelao)

Están as nubes chorando
por un amor que morreu
Están as rúas molladas
de tanto como choveu (bis)

Lela, Lela,
Leliña por quen eu morro
quero mirarme
nas meniñas dos teus ollos

Non me deixes
e ten compasión de min.
Sen ti non podo,
sen ti non podo vivir.

Dame alento das túas palabras,
dame celme do teu corazón,
dame lume das túas miradas,
dame vida co teu dulce amor. (bis)

Lela, Lela....

....
Sen ti non podo,
sen ti non podo vivir.



viernes 28 de marzo de 2008

Me han dado un premio



Hiroshiges-inferno me ha dado un premio!! Cuando me decidí a crear el blog, hace dos semanas, lo hice sobre todo para mí misma, porque me parece una forma estupenda de almacenar recuerdos, vivencias, sensaciones, pero también en parte para compartirlas con los demás y con la esperanza de que en algún momento le puedan servir a alguien, como a mí me han servido tantas veces consejos y experiencias de otros, sobre todo a la hora de organizar un viaje. El acceso a internet a mí, desde luego me ha cambiado la vida, es inmenso el abanico de posibilidades que se abre ante uno a la hora de aprender, comprender, compartir...pienso también que es un arma para luchar contra la manipulación que sufrimos en tantas ocasiones por parte de nuestros medios de comunicación, no hay más que poner el sangrante ejemplo de la noticia que publicó esta semana la Nueva España.
En definitiva, me hace mucha ilusión saber que puede haber gente a la que le interese lo que cuento y espero ser capaz de mantener ese interés vivo, bien sea con cosas acerca de mi adorado país vecino o de cualquier otro asunto que no me deje indiferente y que en el fondo me haga un poco más feliz y que tambien pueda hacer feliz a alguien más, que de eso se trata.
Gracias Hiro por el premio y déjame que lo comparta contigo por todo ese arte que tienes dentro.